no to JEST

teraz trzeba otrzepać pióra i zabrać się do pracy ! Za kilka dni dostanę oficjalnie podpisane pismo ,bo wczoraj byliśmy z żyrantami w Urzędzie.Jakby na to nie patrzeć jestem z moimi dobroczyńcami związana cyrografem na śmierć i życie... Bardzo się denerwowałam,bo i sytuacja niecodzienna,bo upał,bo - a co będzie jak mi beneficjent UMRZE ? zapytał jeden z żyrantów. No to jest pan ugotowany,odrzekła zgodnie z prawdą urzędniczka... - Wiesz,nie jest tak źle szybko odparłam.Pierwszy zgon w mojej rodzinie to 53 lata...mam jakby nie było jeszcze ROK przed sobą. I tym pozytywnym akcentem;D

cuda się zdarzają

od kiedy pamiętałam zazwyczaj większość ważnych rzeczy o których myślałam,marzyłam spełniało się bez większych problemów. To co innym z oporami,żmudnie,lub wcale mnie ot tak,bo chciałam;D. Przez ostatnich kilka lat bywało różnie.Jednak jak teraz tak myślę wszystko dążyło do wyprostowania pokręconych ścieżek,bo przecież powychodziłam wspólnie z Osobistym z przygnębiających spraw z tarczą i na czas! I teraz jakby ukoronowaniem tego wszystkiego JEST.JEST zgoda. Mam banana na paszczy;D Za kilka dni podpisujemy. Wdech,wydech.Idziesz Matyldo na głęboką wodę sądzę że warto;D

bez tytułu

dawno tu nie zaglądałam.Życie prze do przodu,zmiany się dzieją to i na bloga czasu nie ma.Szycie też zamarło bo postanowiłam zamienić to co lubię robić po godzinach pracy w pracę i coraz ciężej mi dopinać końcówkę. Dotacja. Dostałam. Wygrałam konkurs z 300 osób dostało ją 100. Powinnam latać na wysokości lamperii.No ale,brak mi jednej zgody do szczęścia. Jednej maleńkiej zgody. Bo osoba która wyraziła takową wycofała swoje poparcie z powodów rodzinnych. Mam niewiele czasu i brak mi pomysłu. I tak to.

Anna , Miki,Tommi

trzy siostry. Wesołe siostrzyczki,może i nie piękne ale jakie przytulaśne;).

Bardzo je polubiłam.

te koty...

znów mnie naszło na przytulankę. Koty w domu,koty w szyciu ;).

a tak jakoś wyszło,że rodzinka ma bardziej NATURALNEGO :D.Chcieli to mają.Potrafię. Córce to bardziej królika przypomina,ale oj tam.Wszak to moja radosna tfurczość,prawda?

Wika

Święta przeszły szybko ale było miło,jedzenia w sam raz,trochę ruchu też,gość niespodziewany a przemiły się trafił i szyłam coś. A raczej KOGOŚ. Oto WIKA :

To dziewczynka;),miałam dla niej sukieneczkę ,ale jak powstawała to kłuła mnie ta kiecka że hej. Jedna w spodniach wygląda zdecydowanie lepiej. W życiu bym nie przypuszczała ,że postać tak potrafi zapanować nad tfurcą;D Hm,to jakiegoś kolegę trzeba by wymyśleć ,bo jak to tak ? Nudzić mi się panna będzie i z kotami rozrabiać?

Pit i Pat

tak to już jest że kot samotnik to smutny kot. Znaczy się powstała dla niego towarzyszka;D.

no i teraz panoszą się w ślicznej pościeli;)

pa ram pam,pam;)